Tycoons slot betsoft games

اعتدال به جلو می‌رود؟

اعتدال به جلو می‌رود؟

پذیرش دیگری اساس اصلاح طلبی است. باید مراقب بود که در شلوغی و هیاهوهای سیاست این اصل بنیادین اصلاح سیاست ، اقتصاد و اجتماع‌مان را گم نکنیم

این روزها انتقاداتی به عملکرد رئیس‌جمهور و بخشی از نمایندگان، وزرا و آنچه که با عنوان نیروهای اعتدال‌گرا در سیاست ایران شناخته می‌شوند صورت می‌گیرد. دامنه‌ی انتقادات حتی به انتصاب‌های شوراهای شهر و شهرداری‌های مختلف مثل تهران هم کشیده شده است. این انتقادات جدای از دقیق بودن یا نبودن‌شان بی‌شک هشدار دهنده، موثر و بازدارنده خواهند بود و بسیاری از منتقدان اشخاصی هستند که سودای قدرت شخصی ندارند و تنها دغدغه‌شان پیشرفت امور کشور و اصلاح دستگاه سیاست ایران است، اما آیا این موضع‌گیری ممکن است آفاتی هم با خود داشته باشد یا خیر؟ و آیا واقعا اعتدال از مسیری که ترسیم کرده منحرف شده؟ آیا اصلاحات مورد نظر در حال اجرا هستند یا خیر؟
 بخش بزرگی از نیروهای تندرو و افراطی که معتقد به اداره کشور با دیدگاه دشمن‌محوری هستند  سعی دارند که درگیری‌های شدیدی که امروز با بسیاری از کشورهای دور و نزدیک داریم به داخل کشور کشانده و به فضای سیاست، فرهنگ و اقتصاد و...وارد کنند و همان نگاهی که در مورد تندروها و جنگ‌طلب‌های عربستان و آمریکا وجود دارد را به گروه‌های سیاسی هموطن منطبق کنند.
 این نگرش باعث حذف و به حاشیه راندن منتقدان و برخورد قهری با افرادی می‌شود که سیاست‌های موجود را نمی‌پسندیدند و به بسیاری از عملکردها انتقاد دارند و این یعنی قطبی کردن جامعه و از دست دادن اتحاد و انسجام ملی در مقابل دشمنان واقعی خود و در نتیجه تقویت ناخواسته‌ی دشمنان واقعی. مسئله‌ای که بارها بسیاری نسبت به آن هشدار دادند و حتی رهبری در سخنان چندی پیش خود فرمودند که باید از انتقاد استقبال کرد و نباید با منتقدین بسان دشمن برخورد نمود و بگیر و ببند راه انداخت.
به نظر می‌رسد این نگاه حذفی به سیاست و جامعه، بخشی از گروه‌های نواندیش را هم دچار کرده است. باید مراقب بود دیدگاه فاتحانه به انتخابات و کنش‌های سیاسی یک‌جانبه در فضای اصلاح‌طلبی نفوذ نکند. دیدگاهی که اگر نگوئیم مخرب، دست‌کم تجربه ثابت کرده به شدت غیرسازنده است. همین است که اگر در جایی مدیری از جناح رقیب بکار گرفته شود بعضی‌ها معترض می‌شوند و مسئله‌ی لیاقت و کارائی را به هیچ وجه در نظر نمی‌گیرند. پذیرش دیگری، اساس اصلاح‌طلبی است. باید مراقب بود که در شلوغی و هیاهوهای سیاست این اصل بنیادین اصلاح سیاست، اقتصاد و اجتماع‌مان را گم نکنیم و ناخواسته و از روی بعضی ناراحتی‌ها و دلخوری‌ها گرفتار ایده‌هایی نشویم که خود، منتقد آن هستیم. 
اگر بخواهیم در مورد عملکرد نیروهای اعتدال داوری کنیم یکی از بهترین و واقعی‌ترین سنجه‌ها مقایسه فضای سیاسی، اقتصادی واجتماعی امروز ایران با سال‌های قبل است. بررسی این موضوع، که آیا امروز سهم گرایش‌های رانده شده از قدرت افزایش پیدا کرده؟ آیا شرایط و محدودیت‌ها برای نیروهای سیاسی کمتر شده؟ آیا تنش و تصمیمات ناگهانی و شوک‌آور در اقتصاد و سیاست کاهش پیدا کرده؟ آیا ثبات امروز با دوران دمدمی‌مزاجی قبل قابل مقایسه است؟ آیا رفته‌رفته حتی مدیران میانی بیشتری از طیف‌های منتقد سیاسی بکار گرفته می‌شوند؟ و در نهایت آیا ما مردم امروز شجاعت بیشتری در بیان نظرات خود داریم و جلو فیلتر شدن رسانه‌های اجتماعی‌مان گرفته شده؟
پاسخ به این پرسش‌ها و پرسش‌هایی نظیر این‌ها تصویر واقعی‌تری از روند سیاست به ما نشان خواهد داد. شکی وجود ندارد که ما امروز با آنچه که باید باشیم فاصله‌ی زیادی داریم اما باید توجه داشت آنچه ما می‌خواهیم یک مسئله است و اینکه به چه چیز می‌توانیم دست پیدا کنیم و سرعت مناسب برای رسیدن به اهداف‌مان چیست، مسئله‌ی دیگری است که باید مدنظر قرار دهیم.

 

دیگر مطالب مرتبط

نظرات و دیدگاه های شما

دیدگاه و نظرات خود را ارسال کنید.