Tycoons slot betsoft games

تهدید نظام مدیریتی کشور ما، پیر شدن بیش از حدجامعه سیاسی ؟!!

تهدید نظام مدیریتی کشور ما،

پدیده‌های اجتماعی ارگانیک هستند عیناٌ چون موجودی زنده به دنیا می آیند و مراحل رشد و میانسالی به سمت پیری را طی می کنند و می میرند 
مسلم است به مانند هر پدیده ی اجتماعی  دیگری در این سیر اگر گرفتار رنجوری های درونی گردند به سمت اصلاح ارگان (سازمان خویش )می روند و  اگر با مشکلاتی که  منشا بیرونی داشته باشه مواجه شوند ،از خویش دفاع می کنند.
جمعیت شناسی  که  به این نوشته کوتاه ما مربوط میشود، از  اولین علوم رفتاری قابل اتکا با داده های روشن و عینی بود که از ابتدای گسترش علوم انسانی جدید مورد توجه دانشمندان دیگر شاخه های علوم اجتماعی قرار گرفت،  چراکه با پشتوانه تحقیقات  جمعیت شناسی،‌ میتوانستند  تحلیل های خود را بر ستون های مستحکم آمار و ارقام بنا کنند،  این تا ثیر  با مطالعات مازلو آغاز شد و  تا دهه ها بر علوم رفتاری مخصوصا جامعه شناسی تاثیرش محرز بود ،البته  افکار مازلو درست عکس مضمون نو شته ماست که قصد داریم از  معضل پیرشدن  جامعه به ویژه جامعه سیاسی بگوییم ،   مازلو پیش بینی میکرد جهش در افزایش امکانات بهداشتی، و جهش در تولید محصولات کشاورزی که به  رشد جمعیت می انجامد تصاعدی نیست اما رشد جمعیت ،رشد تصاعدی  است، و نهایتا، غذا  برای جمعیت زمین کافی نخواهد بود، و قحطی دوباره جمعیت را متعادل میکند.   
اگر چه هنوز سایه تهدید جمعیت فروان بطور کامل  در کشورهای توسعه نیافته (مشهور به جنوب) کاملا کنار نرفته اما در کشورهای توسعه یافته یعنی (شمال) عکس پیش بینی مازلو تبدیل به معضل شده ، یعنی کاهش جمعیت و پی امد اجتناب ناپذیر ان،  مسئله پیر شدن جمعیت به یک معظل جدی تبدیل شده است حتی کشور بزرگی چون چین با نزدیک به یک و نیم میلیارد جمعیت،  که اخیرا به خیل کشورهای درحال توسعه پیوسته، با مشکل پیر شدن جمعیت مواجه است و همین میتواند یکی از ترمزهای جدی برای رشد شتابگون این کشور باشد ،‌. اگرچه در کنار چین سال هاست کشور پرجمعیتی ( البته به نسبت مساحت مرغوب برای کشاورزی واسکان  )‌ به نام ژاپن وجود دارد ، که  معضل پیر شدن جمعیت را ،‌ با رشد تکنولوژی های پیچیده سرمایه بر ، تا حدی حل کرده، و با صدور محصولات و دانش فنی به کشورهای دیگر ،تهدید را حتی الامکان به فرصت تبدیل کرده  است،‌  بدلیل همان نکته ای  که در ابتدای  این نوشته امد،‌ یعنی  از انجا که عنصر تشکیل دهنده یک اجتماع  موجود زنده ای به نام انسان است،‌  بنابراین،‌ آنها توانستند  در مقابل مشکلات و مضلعات  توانایی واکنش ها ی متناسب و به موقع (ارگانیک)   را در خود بوجود اوردند، در اینجا اگر زاویه دید را محدود به پیر شدن جامعه سیاسی کنیم ( بعنوان کسانی که باید همه منابع یک کشور را مدیریت کنند و استراتژی اینده را ترسیم کنند)  زیان بزرگ کشور ما که مبتنی بر اقتصاد متمرکز دولتی ونفتی است ، و به دست برنامه ریزان، از صدر  تا  ذیل ، اداره میشود ،  اشکار تر میشود  که به قول فیلسوف  بزرگ علم الجتماع،  ابن خلدون( که غروب و طلوع تمدن ها و موفقیت های سیاسی آن ها را قبل از دوره مدرن مطالعه  کرده ) به مرور همه خصال مثبت بالندگی سیاسی را پیری  و ترس و  محافظه کاری از بین  میبرد، البته   لیست ابن خلدون را  میتوان  با مواردذیل که گرفتاری جامعه ماست تکمیل کرد،‌  مانند،؛ شکاف بین نسلی ،  عادت زدگی در برابر خرق عادت، تاریخ پرستی، غرق شدن در افکار نوستالژیک،  مقاومت در برابر تغییر و اصلاح ،  دوست داشتن افکار جزمی خود و عدم تحمل انتقاد دیگران ،  و حتی میتوان از خلدون فراتر رفت و مسئله پیر شدن هیئت حاکمه در حکومتهای انقلابی که با  پشتوانه و بر مبنای  یک اید ئو لوژی ، معمولا جوانان پر شور  قدرت را بدست میگیرند ، و تا سنین پیری  بر مسند میمانند ، را به معضلات کشورمان افزود، مسئله ای که قبل از ما شوروی، چین وکوبا نیز ، با ان درگیر بودند، و در نهایت نیز مدیریت کشورشان را به  اما و اگرها واتفاقات ، واگذاشتند  و موفق نشدند  حداقل اگر جامعه خودبخود و ارگانیک جامعه نمیتواند  بوسیله دانشگاهها و مراکز اموزش و پرورش طبیعی تربیت نسلی از مدیران جوان  را به سرانجام برساند، حداقل به شکل برنامه ریزی شده و گلخانه ای توسط سیاسیون فعلی مدیران اینده تربیت شوند، کاری که به شدت کشور ما به ان نیاز دارد و حداقل تا کنون موفق به انجام ان نشده است.

دیگر مطالب مرتبط

نظرات و دیدگاه های شما

دیدگاه و نظرات خود را ارسال کنید.