Tycoons slot betsoft games

گفتگو با دکتر عباس قوام رئیس پارک علم و فناوری استان کرمان به مناسبت هفته پژوهش

گفتگو با دکتر عباس قوام رئی

به دنبال رفع موانع در مسیر مالکیت فکری و ارتباط با سرمایه‌گذار ریسک‌پذیر داخلی و خارجی هستیم

بسیاری فکر میکنند تفاوت جوامع شمال وجنوب،  توسعه یافته و در حال توسعه، و یا به تعبیر مائو رهبر چین  سوسیالیست ، تفاوت جهان مرکز(اول) و پیرامون(دوم) با دنیای درحاشیه( یاجهان سوم اصطلاح مشهور ی که  از ساخته های مائو است) در اینست ،که تحصیلکرده های جهان شمال از جنوب بیشتر است،یا بر فرض مثال، ابزارها و تکنولوژی موررد استفاده در انکشورها تفاوت انچنانی دارد، حال انکه اینگونه نیست، بسیاری از کشورهای مشهور به اصطلاح نه چندان دقیق جهان سوم، هم جمعیت تحصیلکرده بالاتری دارند، هم از مدرن ترین تکنولوژیها استفاده میکنند، مانند ایران خودمان، که در هر دو عامل مورد اشاره، تفاوت چندانی، با پیشروترین کشورها ندارد، بنابراین چرا اینقدر با این کشورها، در بسیاری از شاخص‌های توسعه یافتگی، فاصله زیاد داریم، مسئله‌ای که نیاز به تامل و تفکر فراوان دارد، اولا جامعه‌ای موفق است که  علم و عالم را قدر بداند و  در صدر بنشاند، ثانیا، یک جامعه بتواند علم را تبدیل به تکنولوژی کند ، به عبارتی علم را عینی ملموس کند و از ان  درامد خلق کند و به تعبیر عامیانه پول بسازد، مطلب اول یعنی قدر دانستن و بر صدر نشاندن، یک امر مهم  فلسفی، تاریخی، و به همان میزان دشوار است، و ای بسا محقق شدن آن مقدمات فراوانی را طلب کند، همه ما بسیار شنیده‌ایم که می‌گویند، پیشرفت فلان جامعه مرهون سده‌ها تلاش و پشتکار است، و خب حرف درستی است.  اما مطلب دوم یعنی علم درآمدزا، ساده‌تر از اولی است و بسیاری از کشورهای شرق اسیا، مثل کره جنوبی که تا سی چهل سال پیش یکی از همان باصطلاح جهان سومی ها بود،امروزه با اتخاذ برخی شیوه‌ها به خیل توسعه یافته‌ها پیوسته‌اند، یکی از این شیوه ها ایجاد موسساتی تحت عنوان پارک فناوری است که قصدشان هموار کردن راه خلاقیتهای صنعتی وعلمی تا رسیدن به بازار وتولید انبوه ونتیجتا کسب درامد وبالابردن درامد ملی است، خوشبختانه کرمان ما ،از پیشگامان کشور بود که مرکز تحقیقات علمی اش ،به پارک فناوری، تبدیل شد، و به تعبیر دکترقوام، مدیریت جدید مرکز، پس از یک دوره فترت، برهه پویا و پرتلاشی را تا امروز پیموده و چشم به افقهای فردا دارد،شما خواننده گرامی را به ملاحظه متن این گفتگو که در دفتر ایشان، انجام شد دعوت میکنم. 

 

از سابقه پارک های فن آوري در دنیا بگویید که در کجا ایجاد شد و در پی براوردن چه نیازها و احیانا پرکردن کدام خلاها بوده است؟ 

تاسیس اولین پارك هاي علم و فناوري ريشه در دهة 50  و اوايل دهه 60 میلادی دارند. بر اساس شواهد موجود، نخستين پارك، پارك تحقيقاتى «استانفورد»  آمريكا بوده كه در سال 1952 افتتاح شد. از لحاظ تاريخي نيز پيدايش «پارك مثلث پژوهشي» در كاروليناي شمالي و «دره سيليكون» در كاليفرنيا در همسايگي دانشگاه ها و مؤسسات آموزش عالي، طليعة ايجاد پارك ها و شهرك هاي علمي و فناوري و نيز تحقق مدل هاي اولية آنان بوده است. در اروپا هم اولين پارك ها و شهرك هاي علمي و فناوري در اواخر دهة 60 شكل گرفتند كه از آن جمله ميتوان به «كمبريج» و «هريوت وات» در انگليس و «گرهنويل» و «سوفياآنتيپوليس» در فرانسه اشاره نمود. اما در باره کارایی پارك‌های علم و فناوری باید گفت از جمله زير ساخت‌هاي فيزيكي در توسعه‌ي مؤسسات و شرکت‌های دانش‌محور محسوب مي‌شوند كه در رسيدن به اقتصاد دانايي محور به كار گرفته مي‌شوند.

 بنیان پارک علم و فن آوری براساس چه تعریفی از علم و تکنولوژی شکل گرفته؟ 

(علمی که  افزایش دهنده درامد ملی باشد)، امروزه در عرصه نوين جهاني، اساس ثروت و اقتدار كشورها مبتني بر دانش است  و برهمین اساس تأسيس مراكز رشد و پاركهاي علم و فناوري شتاب و سرعت قابل ملاحظه اي داشته اند. به طور مثال در دهه 60 سرانه تولید ناخالص داخلی کره جنوبی هم ردیف کشورهای فقیر مانند برخی مناطق آفریقا و آسیا بود ولی بتدریج اقتصاد آن تغییر کرد تا اینکه در سال 2004 این کشور به جمع اعضای باشگاه تریلیون دلاری اقتصادهای جهان پیوست و درحال حاضر به دوازدهمین اقتصاد بزرگ جهان تبدیل شده است و در این میان علم و فناوری نقشی ویژه داشته و سهم 4/4درصدی فناوری از تولید ناخالص داخلی این کشور باعث گردید تا در سال 2014 میلادی این کشور رتبه اول سهم فناوری از تولید ناخالص داخلی را داشته باشد و کشورهایی مانند آمریکا، چین و ژاپن را پشت سر بگذارد. كلاً پاركهاي علم و فناوري تبديل به مراكزي براي حل مشكلات و سختي هاي ايجاد شده در بخش اقتصاد و بكارگيري و ايجاد تجارتي پويا شده اند.

از سابقه پارکهای فن آوری در ایران و کرمان بگویید؟

پیشینه ايجاد اولين شهرك علمي و تحقيقاتي در ايران مربوط به سال 1371 است كه پيشنهاد تهيه گزارش بررسي مقدماتي آن توسط شركت سهامي ذوب آهن مطرح شد و پيگيري كليت كار به معاونت پژوهشي دانشگاه صنعتي اصفهان واگذار شد و در همين سال موضوع در شوراي پژوهشهاي علمي كشور تصويب گرديد. در سال 1372 با تشكيل هيأت امنا عمليات اجرايي شهرك شروع شده و در سال 1375 اساسنامه آن در شوراي عالي انقلاب فرهنگي تصويب گرديد. پارك علم و فناوري پرديس نیز در سال 1379 مطالعات مكان يابي را انجام داد و در سال 1380 نقطه اي در شهر پرديس جهت احداث انتخاب شد. بعد از این دو، پاركهاي علم و فناوري استانهاي آذربايجان شرقي، سمنان، خراسان، فارس، گيلان، مركزي، یزد و کرمان قرار دارند که در سال 1381 و با انحلال سازمان پژوهشهاي علمي و صنعتي در این استانها ايجاد شده اند.

آیا این پروژه در ایران موفق بوده است؟

( ابتدا به دو مطلب اشاره کنم  اولا در نسبت استانداردها و اندازه های مجامع علمی در کشور ما موفق بوده، بدیهی است آسیبهای کلی نهادهای علمی در اینجا هم وجود دارد، و این امکان نیست دفعتا پارکها معجزه کنند، ثانیا اینقدر فعالیتهای علمی اینچنینی لازم است، که به لطایف الحیل باید آسیبهای این عرصه ها را زدود، زیرا که توفیق در آنها، به قولی، از نان شب برای مملکت واجب تر است)، در حال حاضر حدود 3000 شرکت دانش بنیان دارای مجوز در کشور در حال فعالیت هستند و بطور متوسط در هر پارک علم و فناوری بین 50 تا 100 شرکت فناور مستقر می باشند. این آمار نشان می دهد استقبال خوبی از سوی فناوران و فارغ التحصیلان دانشگاهی برای راه اندازی کسب و کار دانش محور صورت گرفته است و کسب و کارهای ایجاد شده نسبتا موفق بوده اند.

همیشه معضل حلقه های مفقوده (چرخه پژوهش و فناوری) در کشور ما مطرح است ایا پارک های علم و فن آوری موفق شده اند ،چرخه سالم پژوهش وتکنولوژی را، بین عالمان و صنعتگران، هرچند در یک محیط پایلوت، بازسازی کنند؟ 

پارک ها تلاش دارند با استفاده از ابزارهایی مانند فن بازارها، جشنواره های ایده پردازی، و ... پای سرمایه گذاران را به محیط علمی و فناورانه باز نماید و مسیر  ارتباط بخش صنعت را با نخبگان مستقر در پارکها، هموار نماید. متاسفانه مشکلات روزمره موجود در بخش صنعت (که یکی دو تا هم نیست و لیست بلند بالایی از دسترسی به اعتبارات بانکهای داخلی، تا گشایش l.c  و دسترسی به دانش فنی و واردات تکنولوژی، دسترسی به بازارها  و نظام مالی جهانی و... را شامل می شود) کار را تا حد زیادی برای ادامه همین مسیرهای عادی و معمول مشکل نموده، تا چه رسد به تحقیقات، که امیدواریم با رفع این مشکلات، بخش صنعت توجه و تمرکز بیشتری بر استفاده از تحقیقات و تکنولوژی داشته باشد، زیرا در بازارهای رقابتی امروز بدون شرکت در رقابت بر سر کیفیت اصل، موجودیت هر صنعتی به خطر می‌افتد.)

سهم پژوهش ما از تولید ناخالص امروز چه میزان است؟ ایا راضی کننده است؟ حداقل جهت حرکتی ما، رو به بالاتر رفتن سهم پژوهش دارد؟ 

(راضی کننده که نیست اما) مطابق بودجه پیشنهادی دولت، سهم پژوهش از بودجه 95، به نسبت سال گذشته (علیرغم مشکلاتی که دولت دارد ) 100 درصد افزایش داشته است و این امر توجه ویژه دولت را به پژوهش و فناوری نشان می دهد. در حال حاضر سهم پژوهش از تولید ناخالص داخلی 0.5 درصد است  ( و خب  فاصله زیادی تا رسیدن به شرایط مطلوب داریم)

چه باید کرد که به سمت خوداتکايي پژوهش, در کشور برویم؟ چون میدانیم مثلا ما در زمان اتحاد شوروی سوسیالیستی با اینکه سفارش دهنده خصوصی برای تکنولوژی در آن کشور نبوده با اینحال در تکنولوژی نظامی و فضا که مورد نیاز شدیدشان برای ادامه جنگ سرد بود سعی می کردند سیستم فقر عمومی که مدیریت کشور براساس آن بود را کنار گذارده و برای خرج تحقیقات از یک سیستم گشاده دست و مبتنی بر بازار آزاد بهره گیرند، اما  همان وضعیت هم هیچگاه باعث نشد پژوهش خود اتکایی که بتواند روی پای خود بایستد، در آن کشور شکل بگیرد؟ 

(مسلم است هر چه مردم (بخش خصوصی) در برپایی هر سیستمی، من جمله نظام علمی، سهم جدی تری داشته باشند، پایایی و تداوم وکارایی و بهره وری آن بیشتر است)، در همه دنیا و از جمله در کشور ما، حیطه هایی هست که دولتها ناگزیرند، در آنها سرمایه گذاری کنند اما وضع مطلوبتر این است که دولتها جرقه را بزنند و روندی را بنیان گذارند،که در ادامه بخش خصوصی بتواند کار را بر عهده بگیرد و به تعبیر شما، بدون تزریق بودجه و امکانات از بیرون کار به صورت خود سامان پیش برود، اصولا مفید بودن کارهای تجاری با سود و ارزش اضافی آنها در ارتباط است، اما ان چیز که از تجربه بشری در رابطه با کارهای دولت ساخته و متکی به دولت دارد، حکایت از ناکارآمدی می کند، که در کشور خودمان، بیشترین مشکلات از همین زاویه بوجود آمده، بنابراین  باید در جاهایی مثل پارک های فن آوری از این تجربیات استفاده کرد)                                                                                                     

اینکه مرتبا گفته می شود سهم ما از مقالات ISI بالا رفته این بحث تا چه حد در مقابل تحلیل های منتقدانه تاب می آورد چون بسیاری می گویند بالا رفتن این آمارها به سرقت های علمی آلوده اند یا گرفتاری های بروکراسی علم عجین با این آمارسازی ها می باشد؟

امروزه چاپ مقالات علمی توسط دانشمندان یک کشور در نشریات معتبر بین المللی نشان از پیشرفت های علمی یک کشور دارد. تولید مقالات علمی توسط دانشمندان کشور و چاپ و ارائه آنها در مجامع معتبر علمی داخلی و بین المللی در دراز مدت باعث معرفی کشور به عنوان یک جامعه علمی متمدن می گردد و بی شک فعالیتی پسندیده است. به هر حال سرقت علمی  و سایر مسائل از این دست در هر جامعه علمی و در هر گوشه دنیا می تواند وجود داشته باشد. موضوع سرقت علمی در پاره از اوقات به شکل جوسازی علیه کشور و با غرض ورزی های سیاسی همراه بوده است که با عملکرد هوشمندانه مسئولان می تواند بی اثر شود.  

 آیا فکر می کنید باید توسعه چشم بسته و کمی مراکز علمی را با این توجیه که بهتر از «عدم توسعه» است همچنان ادامه دهیم و مرتب از کیفیت بکاهیم چون بنظر می آید همگان گرفتار جنون دانشگاه‌سازی در هر کوردهی هستند؟

آیا توانسته‌ایم برای بیماری مسری «مدرک‌گرایی» درمان بیابیم؟ حداقل پارک‌های علم و فن‌آوری می‌توانند کاری بکنند راه برای مبتکران واقعی هموار شود چه کارهایی تاکنون انجام شده و یا در حال انجام است؟

(البته مشکل مدرک‌گرایی و توسعه فراوان کمی  در کشور  را باید با نگاه آسیب شناسانه و با  جدیت پی گرفت) منتهی باید توجه داشت مبحث دانشگاه سازی و توسعه کمی دانشگاه ها را باید از بحث تجاری سازی فناوری که رسالت پارکهای علم و فناوری است مجزا نمود زیرا دانش آموختگان دانشگاهی برای تجاری سازی دانش فرا گرفته شده در دانشگاه ها به پارک های علم و فناوری مراجعه می نمایند. از این رو دانش آموختگان نخبه که مسیر دریافت علم را از مسیر درست و دانشگاه های معتبر طی نموده اند همواره جایگاه خود را در زمینه ایده پردازی و تبدیل ایده به ثروت خواهند داشت.

 آیا تاکنون محققان توانسته اند برای مشکلات مبتلا به استان مثل استفاده بهینه از آب و یا بازیافت آبهای شور و فاضلاب یا مثلا در زمینه آفات گیاهان و محصولات باغی وسیع مثل مرکبات و پسته کاری، که بخش مهم اقتصاد ریالی و اشتغال استان را شامل می شود  گره گشایی کنند؟ 

در حال حاضر در زمینه ماشین آلات، محصولات و کودهای کشاورزی در استان شرکتهای فناور بسیار قوی مشغول بکار بوده و چندین شرکت بزرگ دانش بنیان استان در همین زمینه فعالیت می نمایند مانند شرکت دانش بنیان برافزا کشاورز پارس که یکی از تولیدکنندگان مطرح کودهای تخصصی کشاورزی است و یا شرکت باغ ورز رفسنجان که نوعی تراکتور باغی چندمنظوره با راندمان کاری بسیار بالا تولید می نماید. ضمن اینکه 20 درصد از کل شرکتهای دانش بنیان استان در زمینه های مختلف بخش کشاورزی فعالیت دارند که این آمار نشان از قوی بودن فناوریهای این بخش در استان دارد. در زمینه استفاده بهینه از منابع آبی و بازیافت آب که معضل حال و آینده استان و همچنین کل کشور خواهد بود نیز ایده های جدیدی به پارک معرفی شده که در حال تکمیل دانش فنی و تجاری سازی می باشند و ان شا ا... پس از آن شاهد ورود این فناوریها به بخش های هدف خواهیم بود. همین‌جا باید اضافه کنم که مسئله  آمایش برای اولویت بندی پارکهای کشور و پس از آن استان، در حال پیگیری است یعنی هر پارکی بیشتر بدنبال حل گرفتاریهای منطقه خود باشد البته بدون ایجاد محدودیت.

دستاوردهای پارک علم و فناوری استان در دوره حضور جنابعالی را به اختصار اعلام نمایید؟

از زمان حضور بنده به عنوان رئیس پارک از ابتدای سال 1394 اقدامات زیادی را برای بهبود خدمت رسانی به شرکتهای مستقر انجام دادیم که تنها به 3 مورد مهم آن ها اشاره می کنم. یکی از این دستاوردها تاسیس صندوق پژوهش و فناوری استان می باشد که باعث می شود روال اعطای تسهیلات به طرحهای شرکتهای مستقر از مسیری بسیار آسان صورت گیرد و سرمایه صندوق نیز در خود استان ذخیره گردد. دیگر دستاورد ایجاد شده تاسیس دفتر مالکیت فکری پارک است که باعث تسهیل فرایند ثبت اختراعات و حمایت از تجاری سازی آنها می گردد. پارک علم و فناوری استان کرمان تاکنون اقدام به برگزاری دو دوره جشنواره تجاری سازی فناوری های پیشرفته نموده که به بهترین وجه مهم ترین رسالت پارک یعنی تجاری سازی فناوری را به عرصه عمل کشانده است. این دو جشنواره به ترتیب در کرمان و دوبی درکشور امارات متحده عربی و با حضور سرمایه گذاران خارجی و داخلی برگزار شده و با عنایت خداوند سومین دوره آن را در هفتم و هشتم بهمن ماه امسال در جزیره کیش برگزار خواهیم نمود. تلاش ما این است که مشکلات پیش روی نخبگان صاحب ایده مانند هزینه های مربوط به حضور در جشنواره، نگرانی های موجود در مسیر مالکیت فکری ایده ها و مذاکره مستقیم با سرمایه گذار ریسک پذیر خارجی و داخلی را رفع کنیم و از سوی دیگر سرمایه گذاران خارجی و داخلی نیز بتوانند به آسانی با نخبگان در تماس باشند. لازم به ذکر است که برگزاری این جشنواره برای صاحبان ایده کاملا رایگان می باشد و هیچگونه هزینه ای از ایشان دریافت نمی گردد. همچنین این جشنواره ها با حمایت های خیرین فناوری و بدون اینکه باری بر دوش دولت داشته باشند برگزار شده و می شوند.

دیگر مطالب مرتبط

نظرات و دیدگاه های شما

دیدگاه و نظرات خود را ارسال کنید.